گاهی اتفاقاتی برای آدم پیش میاد که نمیدونه چه عکس العملی باید در مقابلشون نشون بده. امروز یکی از این اتفاقات برای من افتاد. البته شاید خیلی مهم هم نباشه ها، اما خب برای من کمی مهم و البته جالب بود.

امروز صبح در کنار پدر و برادرم نشسته بودم و مطابق معمول تلویزیون هم روشن بود و برای خودش برنامه پخش میکرد و البته هیچ کدام از ما هم کاری به برنامه اش نداشتیم. بخش هایی از صبح عالی بخیر پخش می شد. قسمتی از صبح عالی بخیر هم مطابق معمول مربوط به بحث های گردشگری، محیط زیست و ... بود که در بین این قسمت نماهنگ غریبانه با صدای احسان خواجه امیری پخش شد. در این بین من نه چندان با توجه نگاهی به صفحه ی تلویزیون انداختم که دیدم همراه با صدای خواجه امیری تصاویر زیبایی از طبیعت ایران هم پخش می شود که ناگهان با دیدن یک عکس خشکم زد. بله همین عکسی که در زیر می بینید:

این عکس رو در فروردین 86 گرفتم. در لالی مسجدسلیمان. خداییش نمیدونم این عکس رو از کجا آورده بودن و توی این نماهنگ استفاده کرده بودن؟

حالا قضیه اینه که من باید خوشحال باشم یا ناراحت؟

خوشحال از این بابت که عکس من در یک برنامه تلویزیونی استفاده شده و تونسته برای لحظه ای توسط هموطنان من دیده بشه، و زیبایی های کشورم رو به اونها نشون بده.

ناراحت از این بابت که ای کاش این عکسها با اجازه استفاده می شد.

به هرحال خودم که هنوز به نتیجه ای نرسیدم.

با مراجعه به سایت ایران سیما و آرشیو شبکه ی یک می تونید برنامه ی صبح بخیر ایران یا همون صبح عالی بخیر رو انتخاب و تماشا کنید و منتظر بنشینید تا شاید لحظه ای عکس من رو ببینید. خیلی پر رو هستم نه؟

این عکس رو در آستانه بهار به هموطنان عزیزم تقدیم می کنم.

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387ساعت 20:55 توسط عباس علیزاده |