خیلی از ما انسان ها در شرایطی زندگی می کنیم و به شیوه ای که گویا هیچ کس دیگه در اطراف ما نیست. اما هستند خیلی ها که سختی روزگار اجازه نمیده صداشون در بیاد و به گوش ما انسان های بی درد برسه.

خدا نکنه جامعه ای دچار مسئولین بی درد و صد برابر بدتر از اون دچار مردم بی درد بشه.

خوشبختانه مسئولین در دولت فعلی شعارشون و برخی عملکردهاشون، از جمله سفرهای استانی و تلاش برای ایجاد عدالت، شاید تا حدودی تلاش برای احیای احساس درد از فقر و ناتوانی مردم در مسئولین موثر باشه. اما متاسفانه مردم ما....!؟

آیا ما به عنوان یک ایرانی مسلمان، مشخصه های خود را حفظ نموده ایم؟ فکر نمی کنم. روز بروز از یکدیگر دورتر و ازحال هم بی خبر تر.

آیا این کسانی که آگهی های زیر را منتشر نموده اند، در فامیل و آشنایان و هم محله ای هایشان کسانی را ندارند که کمکشان کنند؟ حتما هستند کسانی که این توانایی را دارند. اما من از خودم می پرسم، چرا کمک نمی کنند؟ و چرا کمک نمی کنیم؟